จากกรณีที่นักท่องเที่ยวหญิงวัย 30 ปี ชาวกรุงเทพฯ เดินทางไปท่องเที่ยวที่ดอยหว่าวาโจ จ.แม่ฮ่องสอน ก่อนพลัดตกเหวลึกบริเวณใกล้จุดกางเต็นท์ ส่งผลให้เสียชีวิต
ล่าสุด นายประเสริฐ ประดิษฐ์ ประธานสภาวัฒนธรรมจังหวัดแม่ฮ่องสอน ได้โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก ประเสริฐ ประดิษฐ์ โดยระบุว่า คืบก็ป่า ศอกก็ป่า นักท่องเที่ยวสายอนุรักษ์ ที่มาจากต่างถิ่น การเข้ามาท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์นั้นมีอันตรายรอบด้าน ทั้งสิ่งที่มองเห็นและมองไม่เห็น ความลี้ลับของป่า การปฏิบัติตามกฎของป่า มีความสำคัญยิ่งต่อความปลอดภัยของท่าน
ดอยปุย (ก่อนถึงสันหว่าวาโจ) สถานที่แห่งนี้ ก่อนปี 2500 เคยเกิดอุบัติเหตุเครื่องบินดาโกต้าตก เสียชีวิตทั้งลำ ตำนานนี้ยังอยู่คู่ชุมชนบ้านห้วยฮี้ ภาพถ่ายขาวดำในครั้งนั้น (อยู่ที่บ้านนายอำเภอกริช สุวรรณสมบูรณ์) ยังอยู่ในมโนภาพแห่งความทรงจำของผมมิเคยลืม เป็นภาพถ่ายขาวดำศพผู้เสียชีวิตเหลือแต่โครงกระดูก กระจัดกระจายเต็มพื้นที่
ศพหนึ่ง นั่งพิงอยู่ที่โคนต้นไม้ใหญ่ แสดงว่าไม่เสียชีวิตทันที แต่กว่าความช่วยเหลือจะเข้าไปถึง ผ่านเวลาไปเกือบ 2 เดือน จึงเสียชีวิต
ภาพหนึ่ง มีต้นไม้แทงทะลุปีกเครื่องบิน (ปีกด้านขวา)
อีกภาพหนึ่ง ผู้บาดเจ็บคลานออกมาเสียชีวิตแบบคว่ำหน้า ห่างจากจุดเกิดเหตุเล็กน้อย
นายอำเภอกริช สุวรรณสมบูรณ์ เล่าให้ผมฟังว่า กว่าจะเดินทางเข้าไปพบจุดเกิดเหตุต้องใช้เวลา สมัยนั้นต้องเดินเท้าเพียงอย่างเดียว ประมาณปี 2530 กว่า ๆ ผมได้เข้าไปสอบถามชาวบ้าน ซึ่งพยายามปกปิดข่าวการค้นพบมาตั้งนาน ชาวบ้านบางคนได้นำเอาเศษซากเครื่องบินมาทำเป็นเตาไฟ เล่ามาแค่นี้ หากใครเชื่อในเรื่องโลกของวิญญาณก็จะเข้าใจไปอีกทางหนึ่ง
ต้องสืบสวน สอบสวน หาเหตุ ว่าทำไมต้องตกหน้าผาในเวลา 4 ทุ่ม นั่นไม่ใช่เวลาเดินไปเดินมาในป่าเช่นนั้น (นายพรานเขายังไม่ทำเลย) สันดอยนี้ มีแต่ควายของชาวบ้านที่เลี้ยงแบบปล่อยและรู้เส้นทางดี ก็ยังไม่วายเดินตกดอย (ชาวบ้านเล่าให้ฟัง)
ไม่ได้ซ้ำเติมผู้วายชนม์ นักท่องเที่ยว และเครือข่ายการท่องเที่ยว ผมเพียงแต่มาเล่าให้ฟังในฐานะเป็นคนเก่าแก่ และเชื่อถือเสมอว่า จังหวัดแม่ฮ่องสอนคือ "จังหวัดพิเศษทางธรรมชาติและวัฒนธรรม" การจัดการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ ต้องมีมาตรการความปลอดภัยที่สูงเป็นพิเศษ เล่าสู่กันฟัง
ภาพจาก ประเสริฐ ประดิษฐ์
เรียบเรียงโดย มุมข่าว
